دسته‌ها
نرم افزار مدیریت نگهداشت

سامانه مدیریت نگهداشت CMMS – بخش پایانی

بخش نخست این مجموعه به معرفی و آشنایی با سامانه مدیریت نگهداشت یا CMMS اختصاص داشت. در آن بخش پس از معرفی مهم ترین امکانات یک CMMS خوب، با برخی از ماژول های پرکاربرد آن آشنا شدیم. سپس به بحث در مورد تعدادی از ویژگی های مهم آن مانند طراحی مبتنی بر کاربر، تحلیل داده ها، گزارش دهی و قیمت آن پرداختیم. در بخش دوم به ویژگی ها، موانع پیاده سازی و دلایل شکست پروژه های پیاده سازی سامانه مدیریت نگهداشت می پردازیم. این مجموعه برگرفته از بخشی از کتاب ارزشمند Maintenance and Reliability Best Practices می باشد، که توسط رامش گولاتی نوشته شده است.

موانع استفاده از CMMS

موارد زیر معمولا به عنوان علل عمده مقاومت در برابر پیاده سازی سامانه CMMS بیان می شوند:

  1. سازمان برای استفاده از این سامانه خیلی کوچک است – این استدلال نشان دهنده کمبود آگاهی از مزایا و کارکردهای واقعی CMMS است. یک CMMS که بطور کامل با نیازهای سازمان تطبیق داده شده باشد، در هر کارخانه کوچکی هم باید بتواند هزینه خود را تأمین کند. کارخانه های بسیاری هستند که فقط تعداد کمی تکنیسین نگهداشت دارند، ولی از CMMS استفاده می کنند. CMMS می تواند در ثبت و نگهداری سوابق تجهیز کمک کند. این سوابق پایه تصمیم گیری های آینده در مورد انتخاب رویکرد تعمیر در برابر تعویض خواهند بود. همچنین سوابق دقیق و کامل نشان می دهند که آخرین بار کار چگونه انجام شده است و در نتیجه باعث صرفه جویی در زمان مورد نیاز برای طراحی دوباره یک کار یا فعالیت می شوند.
  2. بازگشت سرمایه یا صرفه جویی آن کافی نیست – سازمان نگهداشت باید مزایا و صرفه جویی های استفاده از CMMS را بطور کامل مشخص کند تا نشان دهد که ROI واقعی CMMS ای که به درستی انتخاب شده است چقدر می باشد.
  3. CMMS از نظر MIS یا IT اولویت بالایی ندارد – نبود پشتیبانی کافی مسأله ای متداول است. اگر MIS از پروژه پشتیبانی کند، شانس موفقیت آن به شدت افزایش می یابد. برای بسیاری از تصمیم سازان، شناخت و انتخاب CMMS پیچیده است. کمک به MIS برای درک اهمیت CMMS باید هدف اولیه واحد نگهداشت باشد.
  4. MIS و نگهداشت با زبان های فناورانه متفاوتی صحبت می کنند – توانایی ترجمه مزایای فناورانه CMMS برای کسب و کار می تواند به غلبه بر این مانع کمک شایانی کند. پشتیبانی MIS باعث می شود که قانع کردن دیگران آسان تر باشد.
  5. افراد دخیل موفق به اجماع نمی شوند – وقتی که طرف های درگیر در مورد نیاز به یک CMMS یا ویژگی های آن موافق نباشند، تأمین مالی برای تهیه CMMS مشکل می شود. باید در گروه فردی وجود داشته باشد که قدرت و اختیار انتخاب اعضای گروه و اقدام براساس جمع بندی نهایی را داشته باشد.

انتخاب CMMS مناسب

انتخاب CMMS مناسب در پیاده سازی موفق آن نقش تعیین کننده ای دارد. در ادامه تعدادی راهنمای پیشنهادی برای انتخاب موفق CMMS معرفی می شوند.

ویژگی های سامانه

ویژگی های بیشماری وجود دارند که باید در سامانه وجود داشته باشند. یک ویژگی انعطاف پذیری است. CMMS باید براساس اجازه به کاربران برای ورود اطلاعات مربوط به سازمان شان انعطاف پذیر باشد. همچنین باید بتواند نیازهای حال و آینده سازمان را تأمین کند. سازمان ها باید از محدودیت های سامانه مطلع باشند. پیش از خرید یک سامانه مشخص، باید محدودیت های آن بررسی شوند. به عنوان نمونه، اگر در آینده تعداد سوابق در پایگاه داده به مقدار چشمگیری افزایش یابد، قابلیت های جستجو و گزارش دهی آن نباید کند شوند.

ویژگی قابل توجه دیگر، قابلیت های ارتباطی سامانه است. CMMS باید بتواند با سایر سامانه های اطلاعاتی تبادل داشته باشد. خودکفایی (Self-sufficiency) ویژگی دیگری است که باید به آن توجه شود. باید بتوان از برنامه بطور کامل استفاده کرد، بدون اینکه نیاز باشد به دفترچه راهنما یا منبع خارجی دیگری مراجعه شود. باید راهنمایی هایی روی صفحه نمایش برنامه نشان داده شود که کارکرد نرم افزار و روش کاربری آن را توضیح دهد. سایر ویژگی ها شامل امنیت سامانه، امنیت اطلاعات، بهبودها، قابلیت شخصی سازی صفحات و قابلیت شخصی سازی گزارش ها هستند.

کاربری آسان

یادگیری کار با CMMS باید آسان بوده، مستندات و امکانات کمک آموزشی همراه آن وجود داشته باشد. کاربری آن هم باید ساده باشد. نرم افزار باید توسط نمادهای تصویری (icons) و منوها هدایت شود، صفحاتی برای ورود منظم اطلاعات داشته باشد و قابلیت مدیریت خطاها و راهنمای حساس به متن (context-sensitive help) داشته باشد.

پشتیبانی فروشنده

صلاحیت فروشندگان بالقوه CMMS را بررسی کنید. ما فروشنده ای می خواهیم که در مورد این سامانه هم دانش و هم تجربه داشته باشد. قدرت مالی فروشنده ها را هم بررسی کنید. یک پروژه CMMS سرمایه گذاری روی زمان، منابع و پول است. بنابراین فروشنده باید ارزیابی شود. از فروشنده در مورد خریداران پیشین، زمان و شرایط تحویل، شرایط پرداخت، زبان برنامه نویسی و ضمانت پرسش کنید.

همچنین سطح پشتیبانی فروشنده را، از نظر آموزش کاربران، بررسی نمایید. چه آموزش در دفتر فروشنده انجام شود و چه در محل کارخانه شما، این سرمایه گذاری کوچک می تواند در درازمدت صرفه جویی قابل توجهی در هزینه ها ایجاد کرده، مشکلات بعدی را کاهش دهد. عوامل دیگری که باید به آنها توجه شود عبارتند از سامانه پشتیبانی فروشنده، خط مشی بروزرسانی و هزینه کلی سامانه. فروشنده ای را انتخاب کنید که بهترین ترکیب ممکن از ویژگی های مورد نظر شما را ارائه می کند.

موضوع اصلی این است که، بدون توجه به اینکه کارخانه شما چقدر کوچک یا بزرگ است، به یک CMMS برای نگهداشت نیاز دارید. در زمان فرآیند ارزیابی، باید از موانع موجود آگاه بوده، به خوبی برای مواجهه با آنها آماده باشیم. برای اینکه در این فرآیند شکست نخوریم، باید نگاه کنیم که چرا پروژه های CMMS فراوانی شکست خورده اند و بهترین انتخاب را برای سازمان مان انجام دهیم.

چرا بسیاری از پروژه های CMMS شکست می خورند؟

بسیاری از پروژه های CMMS در رسیدن به توانایی بالقوه شان ناکام می مانند. تعدادی از دلایل آن به شرح زیر است:

  1. انتخاب CMMS اشتباه برای کاربری شما
  2. رفت و آمد (تغییر) کارکنان
  3. نبود آموزش کافی در زمان پیاده سازی
  4. مقاومت کارکنان
  5. محدودیت در سخت افزار/نرم افزار
  6. پشتیبانی ناکافی از طرف تأمین کننده CMMS
  7. انتظارات خیلی زیاد و توقع بازگشت سرمایه سریع
  8. سیاست های داخلی – واحد مالی یا IT رهبری گروه پیاده سازی CMMS/EAM را بر عهده می گیرد

توجه: در حالت ایده آل، باید مهندسان ارشد نگهداشت رهبری این پروژه را بر عهده بگیرند، زیرا آنها بیش از هر کس دیگری به نیازهای نگهداشت آگاهی دارند. از کارکنان IT و مالی هم در گروه استفاده کنید تا از پشتیبانی پیوسته آنها برخوردار شوید.

افزایش گام به گام ویژگی ها و کارکردهای CMMS باعث شده است که بسته های نرم افزاری زیادی در تأمین الزامات بی شمار و تخصصی صنایع و تأسیسات خاص بهتر شوند. بسیاری از سازمان ها صرفا به دنبال بسته CMMS ای هستند که نیازهای منحصربفرد آنها را برآورده کند و تأمین کننده ای می خواهند که صنعت آنها را درک کند. به عنوان مثال:

  1. سازمان های دارویی به CMMS ای نیاز دارند که قابلیت امضای الکترونیک را برای تطابق با الزامات FDA 21 CFR Part II داشته باشد.
  2. شهرداری ها به دنبال CMMS ای با قابلیت کارکرد با دارایی های پیچیده خطی هستند که بتواند تأسیسات، لوله های آب زیرزمینی، شبکه های فاضلاب و مانند آنها را مدیریت کند.
  3. سازمان های دارای تجهیزات متحرک زیاد به دنبال کارکرد مدیریت ناوگان هستند، مانند تطابق با ساختار استانداردهای گزارش دهی نگهداشت وسایل نقلیه (Vehicle Maintenance Reporting Standards: VMRS) یا لیست قطعات استاندارد انجمن حمل و نقل سنگین آمریکا (American Trucking Association).
  4. شرکت های خطوط لوله به ویژگی های بازرسی و ارزیابی ریسک نیاز دارند.
  5. کارخانه های شیمیایی، نفت و گاز و نیروگاه های هسته ای به کارکردهای پیچیده مرتبط با ایمنی، مانند قفل کردن/برچسب زدن (lockout/tag out)، نیاز دارند.
  6. ارائه دهندگان خدمات شخص ثالث به ویژگی هایی مانند مدیریت پیمان، صدور صورت حساب شخص ثالث، میز راهنما و مانند آنها نیاز دارند.
  7. واحدهای دولتی مشتاق قابلیت بودجه بندی های پیچیده، شامل حسابداری تخصیصی، هستند.
  8. شرکت های دارای تجهیزات بسیار گران قیمت می توانند میلیون ها دلار صرفه جویی کنند، اگر CMMS به آنها کمک کند تا چرخه عمر داده های مرتبط با تجهیزات را ترکیب کرده، آن را از مرحله طراحی مهندسی تا بهره برداری و نگهداشت دنبال کنند.

نرم افزار CMMS اثربخش یک ابزار گران قیمت برای بسیاری از کارخانه ها و تأسیسات است. کسب و کارها برای تهیه CMMS با موانع داخلی متعددی روبرو هستند. هنگامی که تصمیم گرفتید یک CMMS تهیه کنید، گام های زیر را دنبال نمایید:

الف. یک گروه تشکیل دهید.

ب. مشکلات سامانه موجود را شناسایی کنید.

پ. اهداف، ویژگی ها و مزایای CMMS را مشخص کنید.

ت. تحلیل مالی انجام دهید.

و یک مدیر پروژه انتخاب کنید. بهتر است مدیر پروژه متخصص ارشد نگهداشت و قابلیت اطمینان باشد و از کارکنان فناوری اطلاعات یا مالی برای این کار استفاده نکنید.

نرم افزارهای CMMS جدید ویژگی ها و امکانات بسیار زیادی دارند و بیشتر کاربران تنها می توانند از بخش اندکی از این قابلیت ها استفاده کنند. گزارش شده است که بیشتر کاربران از کمتر از ۵۰% قابلیت ها و کارکردهای CMMS شان استفاده می کنند. تمایز واقعی در چگونگی پیاده سازی CMMS نهفته است. سازمان ها باید اهداف قابل اندازه گیری داشته باشند، فرآیندهای شان را براساس این اهداف مهندسی مجدد کنند، CMMS را برای بهینه سازی فرآیندهای جدید پیکربندی کنند و رفتار سازمانی را بگونه ای تغییر دهند که پذیرای این تغییرات باشد.

منبع:

Maintenance and Reliability Best Practices, Second Edition, Ramesh Gulati

دسته‌ها
نرم افزار مدیریت نگهداشت

سامانه مدیریت نگهداشت CMMS – بخش نخست

در سری مباحث پیش رو به بررسی سامانه مدیریت نگهداشت یا همان CMMS می پردازیم. بخش نخست به معرفی و آشنایی با این سامانه اختصاص دارد و در بخش دوم به ویژگی های آن، موانع پیاده سازی و دلایل شکست پروژه های CMMS پرداخته خواهد شد. این مجموعه برگرفته از بخشی از کتاب ارزشمند Maintenance and Reliability Best Practices می باشد، که توسط رامش گولاتی نوشته شده است. از آنجا که ما در مجموعه خودمان چندین سال است که در حال پیاده سازی و بهبود نرم افزار CMMS هستیم، این مطالب برای خود من بسیار مفید، کاربردی و آموزنده بود. امیدوارم بتواند راهگشای شما هم باشد.

مقدمه

سامانه مدیریت نگهداشت یک ابزار ضروری برای همه سازمان های نگهداشت است. این سامانه می تواند به کارآیی و اثربخشی واحد نگهداشت کمک کرده، در نهایت از طریق ساده سازی گردش کارهای مهم، شناسایی کارها، طرح ریزی فعالیت ها، زمان بندی و گزارش دهی، به دریافت خروجی بیشتری از دارایی های فیزیکی کمک می کند. دو نوع سامانه مدیریت نگهداشت وجود دارد. یک سامانه مجموعه ای از نرم افزارهای ماژولار در سطح سازمان است، مانند مدیریت دارایی، طرح ریزی مواد اولیه، مالی و منابع انسانی. این نرم افزارها یا سامانه ها بصورت یکپارچه با یکدیگر تعامل داشته، می توانند به شکل اثربخشی بین تعداد زیادی مکان های فیزیکی و کارخانه کار کنند. بیشتر این سامانه ها در میانه دهه ۱۹۹۰ میلادی گسترش پیدا کردند و در طول دهه  بعد به عنوان سامانه های مدیریت دارایی های سازمان (Enterprise Asset Management: EAM) شناخته شدند. نمونه هایی از این سامانه ها آنهایی هستند که توسط شرکت هایی مانند جی دی ادواردز (J. D. Edwards)، آی اف اس (IFS)، اوراکل (Oracle)، پیپل سافت (PeopleSoft) و سپ (SAP) توسعه یافته اند. نصب و بروزرسانی آنها می تواند پرهزینه باشد.

نوع دیگر سامانه ها نرم افزارهای مستقل مرتبط با مدیریت نگهداشت هستند. این سامانه ها می توانند با سایر سامانه های سطح سازمان، مانند سامانه های مالی یا منابع انسانی، تعامل داشته باشند. این ها سامانه های مدیریت مکانیزه نگهداشت (Computerized Maintenance Management System: CMMS) نامیده می شوند. نام CMMS در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل ۱۹۸۰ میلادی ابداع شد، زمانی که برنامه های PM با استفاده از رایانه بصورت خودکار درآمدند.

سامانه های جدید CMMS قابلیت ها و کارکردهای خیلی بیشتری دارند؛ استفاده از آنها، در مقایسه با بعضی سامانه های EAM، آسان تر است. نمونه هایی از این سامانه ها است پوینت (AssetPoint)، چمپز (Champs)، دیتا استریم (DataStream)، ای مینت (eMaint)، اپک (EPEC)، ایوارا (Ivara)، ماکسیمو/آی بی ام (Maximo/IBM)، مپکان (Mapcon)، ام پالس (mPulse) و سینرژن/اس پی ال/اوراکل وم (Synergen/SPL/Oracle WAM) هستند. بیش از صد نوع CMMS در بازار آمریکا وجود دارد، که قیمت آنها از ۱۰۰۰ دلار شروع شده، بسته به تعداد کاربر و اندازه کارخانه تا بیش از ۲۵۰۰۰۰ دلار هم می رسد. امروزه بیشتر این سامانه ها بر پایه شبکه اینترنت هستند. اصولا تفاوت عمده ای بین روش کارکرد این دو نوع سامانه وجود ندارد و به همین دلیل واژه های CMMS و EAM اغلب به جای هم بکار می روند.

سامانه های CMMS/EAM باید قابلیت های زیر را داشته باشند، اگرچه قابلیت ها به این موارد محدود نمی شود:

  1. تاریخچه دارایی / تجهیز
  2. توصیف و مشخصات دارایی
  3. شناسنامه دارایی
  4. نتایج نگهداشت اصلاحی (CM) بر مبنای یافته های PM و CBM
  5. مدیریت پیکربندی
  6. مدیریت کارهای پیمانکاری
  7. شناسایی تجهیزات مهم (بحرانی)
  8. مدیریت نقشه ها و اسناد فنی
  9. مجوزهای EPA/OSHA (ایمنی، بهداشت و محیط زیست)
  10. تاریخچه FMEA ها و تحلیل RCM
  11. مدیریت سلسله مراتب
  12. مدیریت موجودی/قطعات یدکی
  13. مواد – مدیریت انبارهای نگهداشت، تعمیر و تعمیر اساسی (MRO)
  14. داده های MTBF و MTTR بر حسب دارایی و انواع دارایی ها
  15. کارهای تکرار نشدنی – شکست ها/خرابی ها
  16. کارهای معلق شده – کار انباشته
  17. مدیریت کارکنان
  18. رویه های کاری PM و CBM/PdM
  19. بهینه سازی PM (شامل تحلیل قابلیت اطمینان)
  20. گواهینامه های مخازن تحت فشار
  21. انواع کارهای تکرار شدنی – PM و PdM/CBM
  22. گزارش دهی – گزارش های استاندارد و تخصصی
  23. ثبت ساعت
  24. مدیریت آموزش
  25. مدیریت ضمانت نامه ها
  26. ارسال دستور کار
  27. بستن دستور کار و بازخورد آن
  28. جداول داده های تخمین کار و ارتباط آن با سایر منابع
  29. شناسایی کار
  30. مدیریت دستور کار (WO)
  31. طرح ریزی کار
  32. زمان بندی کار و متعادل سازی منابع

ماژول مدیریت دستور کار (Work Order: WO)

یکی از مفیدترین ابزارهای مدیریت در یک بسته نرم افزاری CMMS مدیریت دستور کار یا فرآیند گردش کار است. ماژول گردش کار امکان ارسال خودکار داده ها را از طریق یک فرآیند بهینه سازی شده فراهم می کند، که شامل تأییدیه های قابل پیکربندی، اطلاع رسانی و تراکنش های خودکار بر پایه قوانین تعریف شده توسط کاربر است.

دستور کار

یک گردش کار استاندارد برای ارسال دستور کارها به تأیید کننده مناسب می تواند، بسته به نیروی انسانی کلی و هزینه مواد تخمین زده شده، ایجاد شود. علاوه بر این، سازمان ها می توانند قوانین محدود کننده کار تیم ها و همچنین نوع تأییدیه را برای سفارشی سازی طرح های صدور مجوز ایجاد کنند. این سامانه می تواند به گونه ای تنظیم شود که اگر صورت هزینه های واقعی از مقدار مشخص شده توسط کاربر تجاوز نمود، درخواست صدور مجوز از سطوح بالاتر سازمان را صادر کند. بنابراین، دستور کارها یا پروژه ها را می توان پایش و تخطی های قابل توجه از مقادیر تعیین شده را مشخص نمود. این سامانه همچنین می تواند به گونه ای پیکربندی شود که فقط به افراد خاصی اجازه دهد تا دستور کارهای اضطراری را تأیید کنند.

سازمان ها باید قادر باشند تا، اگر بخواهند، بتوانند قوانین کسب و کار را با جزئیات کامل مستقر کنند. به عنوان نمونه، یک دستور کار از نوع مشخص و هزینه معین به صورت متوالی به دو تأیید کننده ارسال شود. اگر تأیید کننده نخست دستور کار را در یک زمان تعیین شده تأیید نکرد، سرپرست از طریق ایمیل/پیجر مطلع شود. همچنین می تواند تأیید کننده های جایگزین را در شرایط خاص تعیین نماید، مانند زمانی که تأیید کننده اصلی در سفر است. سایر ویژگی ها برای مدیریت دستور کار عبارتند از:

  1. قابلیت ایجاد دستور کار چند مرحله ای؛ برای کارهای مشابه، دستور کار می تواند به شکل یک الگو (template) برای کارهای آینده ذخیره شود.
  2. قابلیت ایجاد استانداردهای کاری برای تخمین نیروی انسانی.
  3. سهولت ورود اطلاعات، شامل رابط کاربری گرافیکی که ظاهری شبیه به نرم افزار مایکروسافت آفیس داشته باشد.
  4. قابلیت تعیین وضعیت برای یک گردش کار مشخص، بصورت مستقیم از یک جدول یا داشبورد.
  5. قابلیت فراهم کردن آمارهایی مانند حجم تراکنش ها در یک دوره زمانی مشخص یا متوسط زمان برای تکمیل یک فعالیت کاری خاص.
  6. وارد کردن زمان های استاندارد برای فعالیت ها، به منظور پیش بینی اینکه یک فرآیند چه مدت باید طول بکشد و گزارش دهی زمان واقعی تکمیل کار نسبت به زمان استاندارد.
  7. اختیاری یا اجباری کردن فعالیت ها، بسته به ویژگی های نوع کار (به عنوان مثال مرحله تأیید، اگر یک دستور کار اضطراری باشد).

ماژول PM و CBM/PdM

PM و پایش وضعیت هم جزو ماژول های مهم CMMS هستند. بعضی از ویژگی های CMMS برای بهینه سازی گردش کار PM عبارتند از: انعطاف پذیری زمان بندی با در نظر گرفتن تغییر فصول، قالب های چندگانه، درشت نمایی، شبیه سازی و پایش وضعیت داده های تعریف شده توسط کاربر. ویژگی مفید دیگر، فعالیت سایه (task shadowing) است. این ویژگی اجازه می دهد که به عنوان مثال، یک PM هفتگی انجام نشود، اگر در زمان بندی کوتاه مدت، سرویس PM ماهیانه ای وجود داشته باشد که شامل فعالیت های آن PM هفتگی هم باشد.

پتبش وضعیت

اطلاعات حاصل از سامانه های جمع آوری داده مانند گزارش دهی زمانی بر مبنای بارکد، سامانه سرپرستی و گردآوری داده (اسکادا) و واسط بین انسان و ماشین (Human Machine Interface: HMI) می توانند به صورت خودکار وارد CMMS شده، انحرافات احتمالی از طریق دسترسی به داده های مرجع توضیح داده شوند. کارکرد نگهداشت بر مبنای وضعیت در یک CMMS می تواند برای تعیین حدود کنترلی استفاده شود که فعال کننده کنش هایی مانند صدور یک دستور کار یا فراخوانی یک تکنیسین هستند و از این طریق کارآیی و اثربخشی گردش کار را افزایش دهد. بیشتر مدیران دریافته اند که جلوگیری از افزایش هزینه های نگهداشت روز بروز سخت تر می شود، چرا که رویه ها یا ناکافی یا قدیمی هستند. CMMS می تواند اینگونه رویه ها را، که منابع زیادی صرف می کنند و نیاز به بازبینی دارند، شناسایی کند.

ماژول زمان بندی

زمان بندی موضوعی است که بسته های مختلف CMMS قابلیت های قابل توجهی ارائه می دهند. CMMS باید زمان بندی ای را فراهم کند که با تقاضای نگهداشت همخوانی داشته باشد – دستور کارهای باز با منابع انسانی در دسترس. بعضی از سامانه ها کار انباشته را با لیست ساعت های کاری در دسترس مقایسه کرده، شباهت ها را دسته بندی و فیلتر می کنند. بعضی از سامانه ها این داده ها را با نمودار نمایش می دهند تا به متعادل سازی حجم کار کمک کنند. یک راه خوب برای نمایش این داده ها استفاده از نمودار میله ای در نیمه بالای صفحه و لیست دستور کارها در نیمه پایینی است.

زمان بندی

پیچیدگی بعضی از نرم افزارهای CMMS، در اثر اتصال و یکپارچه شدن با نرم افزار مدیریت پروژه توسعه داده شده توسط سازمان یا تهیه شده از شخص ثالث، افزایش یافته است. این ویژگی به کاربرها امکان دسترسی به امکانات گسترده ای مانند تحلیل مسیر بحرانی، تهیه گانت چارت و بهینه سازی بهره برداری از منابع را می دهد.

شاید مهیج ترین پیشرفت در کارکرد زمان بندی، قابلیت انجام تحلیل “چه می شود اگر (what-if)” باشد. بازی کردن با متغیرهایی مانند مدت زمان تخمینی انجام کار، اولویت دستور کار و دسترسی به نیروی کار، به برنامه ریز نگهداشت امکان می دهد که بدون نیاز به ایجاد تغییرات دائمی در داده های مرجع، بتواند زمان بندی را دقیقا تنظیم کند. فقط پس از اینکه برنامه ریز و سرپرست ها از زمان بندی راضی شدند، امکان تغییر در داده ها محدود شده، اطلاعات مرجع بروزرسانی می شود.

بهره وری و طراحی مبتنی بر کاربر

در سال های اخیر، یکی از مهم ترین مباحث در CMMS بهبود طراحی مبتنی بر کاربر یا کاربردی بودن آن است. آن دسته از بسته های CMMS ای که نرم افزار آنها دوباره نوشته شده است تا تحت وب شوند یا امکانات تعامل با کاربر (user interfaces) آنها جدید و پیشرفته شود، کاربرپسندتر شده اند. برای مقایسه فروشندگان CMMS، بعضی از کابران سناریوهایی طراحی کرده اند تا بتوانند ارزیابی کنند که چند صفحه نرم افزاری باید باز شود تا مجموعه مشخصی از فعالیت ها کامل شوند و این کار چقدر طول می کشد. بعضی ها هم تعداد صفحات یا کلیک های لازم برای دسترسی به اطلاعات مورد نیاز را مقایسه می کنند. بسته های نرم افزاری تحت وب، در مقایسه با سامانه های قدیمی تر، پیشرفت بیشتری داشته، ویژگی هایی مانند موارد زیر به آنها افزوده شده است:

  1. نوار ابزار جستجو
  2. نشان کننده ها (Bookmarks)
  3. برگزیده ها (Favorites)
  4. فهرست تاریخچه، شامل لیست صفحاتی که در گذشته بازدید شده اند، به ترتیب وقوع آنها و دارای قابلیت کلیک کردن روی آنها و رسیدن به صفحه مورد نظر
  5. دکمه های عقب رفتن و جلو رفتن، برای جابجا شدن بین صفحاتی که قبلا بازدید شده اند
  6. نوار ابزار URL، که به کاربر اجازه می دهد روی نشانی هر صفحه یا وبسایت کلیک کند

گرایش کلیدی دیگر در طراحی مبتنی بر کاربر، انعطاف پذیری در سفارشی سازی کاربری برای طیف متنوعی از نیازهای کاربران، یا متناسب سازی آن برای نقش های گوناگون، مانند برنامه ریز نگهداشت، سرپرست، نیروی فنی و انباردار است. این گرایش مورد استقبال وسیع کاربران قرار گرفته است، چرا که زمان آموزش نرم افزار را کاهش داده، اجرای فرآیندهای روزانه را ساده کرده، صحت و سرعت ورود اطلاعات را افزایش داده، استخراج اطلاعات مرتبط را تسهیل کرده و منجر به تصمیم سازی بهتر و سریع تر گردیده است. نمونه هایی از قابلیت های سفارشی سازی عبارتند از:

  1. دسترسی ایمن، که مشخص می کند هر کسی به کدام فیلدها (fields)، صفحات، منوها و غیره نرم افزار دسترسی داشته باشد و اینکه اطلاعات برای کدام کاربر فقط قابل خواندن و برای کدام یک قابل خواندن و ویرایش باشد
  2. جانمایی صفحات، که مشخص می کند هر فیلد در کدام صفحه یا برگه (tab) نمایش داده شود و نام فیلدها، اندازه و شکل هر فیلد، موقعیت هر فیلد، رنگ ها، نام و محتوای هر برگه، اندازه و موقعیت داده های ستونی و مقادیر پیش فرض چه باشد
  3. زبان بسته نرم افزاری و واحد پول مورد استفاده در آن
  4. منوی راه اندازی یا منوی اصلی، به عنوان نمونه، انتخاب منوها، میان برها، گزارش دهی ها، KPI ها، اجزای داشبوردها، اخطارها، اعلان ها و مانند آنها که کاربران می توانند به دلخواه خودشان آنها را در صفحه اصلی شان یا در هر سطح دیگری قرار دهند
  5. گزارش ها یا جستجوهایی که توسط کاربران شخصی سازی شده اند تا برحسب معیارهای مشخصی فیلتر یا چیدمان شوند، یا اینکه چگونه روی صفحه نمایش یا در کاغذ چاپ نشان داده شوند
  6. فرم ها و الگوهایی که می توانند ورود اطلاعات را آسان تر نمایند
  7. پیغام های کمک یا خطا

پیشرفت های امکانات و کارکردهای CMMS باعث شده است که بسیاری از بسته های نرم افزاری بهتر بتوانند پاسخگوی الزامات اختصاصی صنایع و تأسیسات خاص باشند.

تحلیل اطلاعات و گزارش دهی

کاربران آرام آرام به قدرت باورنکردنی CMMS در جمع آوری داده های خام و تبدیل آنها به اطلاعات و دانش پی برده، متوجه می شوند که این اطلاعات و دانش می تواند، با استفاده از ابزارهای تحلیلی، باعث بهبود قابل ملاحظه اثربخشی نگهداشت گردد. جمع آوری داده ها و گزارش دهی آنها به تنهایی کافی نیست. یک CMMS می تواند این داده ها را گرفته، با استفاده از ابزارهای تحلیلی، آنها را به اطلاعات مفیدی مانند “۱۲ دارایی پرمشکل” (یا آنگونه که بعضی ها می گویند، “بازیگران بد”) تبدیل کند. این دارایی های پرمشکل می توانند براساس هزینه یا تعداد از کار افتادگی ها در یک دوره زمانی مشخص، تعیین شوند؛ آنها را می توان به شکل گرافیکی و به صورت صعودی (نمودار پارتو) یا به هر شکل دیگری نمایش داد. این تحلیل به کاربران فرصت می دهد که ابتدا بزرگ ترین مشکل ها را شناسایی کنند. سپس می توانیم علل ریشه ای مانند لوازم یدکی یا مواد معیوب از یک سازنده یا تأمین کننده مشخص، اشکالات طراحی، مسایل مرتبط به نیروی انسانی مانند آموزش ناکافی، یا خطاهای اپراتوری را شناسایی کنیم.

گزارش دهی و تحلیل خوب در حوزه مدیریت دارایی ها مهم هستند. گاهی گزارش های سوابق تجهیزات از نظر نیروی انسانی واقعی، نیروی انسانی برنامه ریزی شده، هزینه مواد و سایر هزینه ها در دسترس هستند. ویژگی های پیشرفته تر شامل ردیابی هزینه های نگهداشت مطابق با خواسته های کاربر و ردیابی و تحلیل وضعیت تجهیز، مشکلات، علل، اقدامات و عوامل تأخیر هستند.

سایر امکانات گزارش دهی که به بهینه سازی کارها کمک می کنند عبارتند از: تحلیل قابلیت دسترسی و عملکرد دارایی، متوسط زمان بین خرابی (MTBF) و قابلیت تعیین علت ریشه ای توقف ها.

بعضی از بسته های CMMS می توانند MTBF و متوسط هزینه اقدامات اصلاحی و پیشگیرانه را به صورت نموداری نشان دهند. سایر امکانات این بسته ها زمان بندی استهلاک، بودجه ریزی هزینه های سرمایه ای برای تعمیرات و تعویض های اساسی و تعیین عمر باقیمانده دارایی ها هستند.  تحلیل تعمیر در برابر تعویض را هم می توان به صورت تصویری نشان داد.

بسیاری از فروشندگان CMMS تلاش کرده اند قابلیت تحلیل شکست نرم افزارهای خود را بهبود دهند تا بتوانند پاسخگوی علاقه رو به گسترش کاربران برای انجام تحلیل حالت ها و اثرات شکست (FMEA)، نگهداشت مبتنی بر قابلیت اطمینان (RCM) و تحلیل علت ریشه ای (RCA) باشند. سازمان های وابسته به دارایی های فیزیکی متوجه شده اند که پیاده سازی این تکنیک های پیشرفته بسیار کند و پیچیده است. اگر این تکنیک ها روی دارایی ها و سیستم های مهم پیاده شوند، نتایج بالقوه خارق العاده ای خواهند داشت.

تحلیل حالت و اثرات شکستتحلیل علت ریشه ای شکست نت مبتنی بر قابلیت اطمینان

گروه دیگر ابزارهای تحلیلی که نیاز به آنها به طور پیوسته در حال افزایش است، ابزارهای هزینه ای و بودجه ای، مانند هزینه چرخه عمر، هستند. جمع آوری هزینه های مرتبط با یک دارایی، از خرید تا اسقاط آن، کمک می کند تا مدیریت دیدگاه بهتری نسبت به هزینه کلی مالکیت یا عمر اقتصادی دارایی های مختلف و طبقه بندی های مختلف دارایی ها داشته باشد. مزایای پیگیری هزینه های چرخه عمر بسیار زیاد هستند و تعدادی از آنها عبارتند از:

  • مقایسه اولیه هزینه پیشنهادهای مختلف از یک نوع مشخص دارایی (به عنوان نمونه، مقایسه یک لیفتراک کاترپیلار با یک لیفتراک تویوتا با همان مشخصات یا مشخصات نزدیک به آن)
  • امکان مقایسه عملکرد دارایی و هزینه کلی مالکیت آن (به عنوان نمونه، تصمیم گیری در مورد اینکه دوره استفاده اقتصادی از یک دارایی چقدر است و زمان تعویض اقتصادی آن کی خواهد بود)
  • پیش بینی هزینه دارایی ها بر مبنای منحنی هزینه چرخه عمر دارایی های مشابه
  • آگاه شدن از هزینه ها برای کنترل آنها

تحلیل هزینه چرخه عمر می تواند نسبتا پیچیده باشد، بویژه برای تأسیسات یا زیرساخت هایی که وضعیت دارایی و نرخ استهلاک آن باید پایش و ارزیابی شود. کنترل های چند ساله شامل عواملی مانند نرخ تنزیل بانکی، مورد استفاده در تعیین ارزش خالص فعلی (Net Present Value: NPV) هستند. باید فرضیات مهمی در مورد اینکه کسب و کار، بازار و محصولات جایگزین چگونه در طول زمان تغییر خواهند کرد، در نظر گرفته شوند.

یک CMMS می تواند، از طریق جمع آوری هزینه های نیروی انسانی، مواد، قراردادها و هزینه های بالاسری مرتبط با یک دارایی، به رهگیری هزینه های چرخه عمر کمک کند – حتی اگر آن دارایی جابجا شود، برای تعمیر به بیرون از سازمان فرستاده شود، نشانه های استهلاک آن سریعتر یا کندتر از انتظار نمایان شوند یا حتی ارزش آن کمتر یا بیشتر شود. هزینه های غیر از هزینه های نگهداشت هم باید در نظر گرفته شوند؛ این هزینه ها شامل هزینه های نصب، هزینه های بهره برداری و کاهش ریسک هستند (به عنوان نمونه، اثرات آن روی بهداشت، ایمنی و محیط زیست).

فناوری موبایل

فناوری موبایل

محبوبیت فناوری موبایل پیوسته در حال افزایش است و کاربران بیشتری به قدرت آن پی می برند. درضمن، شبکه های ارتباطی از نظر گستره جغرافیایی و کنترل تداخل ها در حال گسترش هستند. همچنین کارآیی و قیمت گوشی ها و سایر دستگاه های موبایل هم در حال پیشرفت است. بیشتر کارکردهای رایانه ها را می توان به گوشی های موبایل هم وارد نمود، مانند بارگذاری و برداشت اطلاعات دستور کارها و موجودی لوازم یدکی، دسترسی به تاریخچه و گزارش های تجهیزات و حتی مشاهده نمودارها و نقشه ها. فناوری موبایل یکی از مهمترین روندهایی است که استفاده از آن در صنعت CMMS رو به گسترش است. تلفن های هوشمند و آی پدها دنیای کسب و کار را وارد مرحله جدیدی نموده اند.

قیمت سامانه

نیاز به CMMS و استفاده از آن مختص صنعت یا کاربرد مشخصی نیست. هر سازمانی که از دارایی های فیزیکی برای تولید محصولات یا ارائه خدمات استفاده می کند، مشتری بالقوه CMMS است.

سامانه های رایانه ای روزبروز جداب تر می شوند، کارکنان بیشتری از واحد نگهداشت سواد رایانه ای پیدا کرده اند و قیمت سخت افزار و نرم افزارها به مقدار قابل توجهی کاهش یافته است. این عوامل باعث شده است که CMMS حتی برای کارخانه های کوچکتر هم گزینه جذابی باشد. بسته های نرم افزاری CMMS به صورت ماژولار در دسترس هستند. به عبارت دیگر، لازم نیست که سازمان ها همه امکانات و ماژول های نرم افزار را خریداری کنند. به عنوان نمونه، کارخانه های کوچکتر می توانند برای شروع تنها ماژول های دارایی، PM و دستور کار را خریداری کرده، سایر ماژول ها را در آینده به آن اضافه نمایند. همچنین بسیاری از نرم افزارهای CMMS قابلیت کاهش مقیاس برای کارخانه های کوچکتر را دارند. این برنامه ها علاوه بر اینکه همه کارکردهای نرم افزارهای بزرگ را دارند، ارزان هم هستند. ولی سازمان ها باید مشخص کنند که آیا CMMS برای عملیات آنها فایده دارد و آیا همه ذی نفعان با آن موافق هستند؟

میانگین سنی نیروی کار و پیوستگی دانش سازمانی موارد مهم دیگری هستند که باید مورد توجه باشند. اگر یک کارمند کلیدی نگهداشت بازنشسته شود، چه مقدار اطلاعات از سازمان خارج می شود؟ سالها اطلاعات مهم می تواند همراه با خروج این کارمند از سازمان خارج شود.

منبع:

Maintenance and Reliability Best Practices, Second Edition, Ramesh Gulati

دسته‌ها
قابلیت اطمینان مدیریت دارایی های فیزیکی

نکاتی در مورد نگهداشت مبتنی بر اپراتور یا نت خودگردان

برخلاف آنچه که عموما تصور می شود، اپراتور یکی از اعضای مهم تیم نگهداشت است. اپراتور های آگاه، آموزش دیده و مسؤول تضمین می کنند که دارایی ها در شرایط کاری خوب حفظ شوند.

اپراتور ها خط مقدم ایستادگی در برابر توقف طرح ریزی نشده دارایی هستند. فرض نگهداشت مبتنی بر اپراتور (Operator-Based Maintenance: OBM) این است که اپراتور هایی که در ارتباط روزانه با دارایی ها هستند می توانند از دانش و مهارت های شان برای پیش بینی و پیشگیری از خرابی ها و سایر اتلاف ها استفاده کنند.

هدف اصلی برنامه نگهداشت اپراتوری (نت خودگردان) مجهز کردن اپراتور ها به این مهارت های مرتبط با تجهیز است:

  • توانایی تشخیص نابهنجاری ها
  • توانایی اصلاح نابهنجاری های کوچک و بازیابی کارکرد، اگر بتوانند
  • توانایی تنطیم کردن شرایط بهینه دارایی
  • توانایی حفظ شرایط بهینه تجهیز

نگهداشت خودگردان یکی از ستون های اصلی نت بهره ور فراگیر (TPM) است. TPM یک فلسفه نگهداشت ژاپنی است که در آن اپراتورها بعضی از فعالیت های اولیه نگهداشت را انجام می دهند. اپراتور ها مهارت های نگهداشتی مورد نیازشان را از طریق یک برنامه آموزشی می آموزند. آنها یاد می گیرند که فعالیت های زیر را انجام دهند:

  • انجام بازرسی های عمومی.
  • تمیز نگاه داشتن دارایی ها و قابل دسترس نگاه داشتن همه مناطق.
  • شناسایی و حذف منابع مشکلات.
  • پشتیبانی و ایجاد استانداردها و رویه های تمیزکاری و روانکاری.
  • استانداردسازی از طریق مدیریت بصری محیط کار.
  • پیاده سازی مدیریت خودگردان دارایی ها.
  • انجام فعالیت های ساده نگهداشت و سرویسکاری، مانند تعویض فیلترها، روانکاری و تعویض روغن.
  • همکاری با تیم نگهداشت برای تعمیر تجهیزات خراب.

اپراتورها از چهار ابزار حسی زیر استفاده می کنند تا مشکلات را شناسایی کرده، آنها را برطرف کنند یا به تعمیر مشکلات، پیش از آنکه تبدیل به شکست های اساسی شوند، کمک نمایند:

الف. نگاه کردن برای یافتن نابهنجاری ها – تمیز، در جای خود و قابل دسترسی.

ب. گوش دادن برای تشخیص صداهای غیر طبیعی، ارتعاشات و نشتی ها.

پ. احساس حرارت غیرطبیعی یا سطوح سرد.

ت. بو کشیدن سوختگی های غیرطبیعی یا بوهای غیرمعمول.

اقدامات زیر می توانند در رسیدن به شناسایی و برطرف کردن مشکلات کمک کنند:

الف) مشارکت اپراتور ها

اپراتور ها می توانند هرگونه نابهنجاری و نشانه های آن را در مراحل اولیه تشخیص داده، پیش از آنکه تبدیل به شکست های اساسی شوند، آنها را اصلاح کنند. کارکنان عملیات و نگهداشت باید مطمئن شوند که همه دارایی ها به خوبی محکم و پیچ شده باشند. سازه های پشتیبان – لوله کشی، شیلنگ ها، حفاظ ها و غیره – لق و لرزان نباشند و به خوبی سفت شده باشند.

ب) تمیزکاری

نظافت به بازرسی و شناسایی بموقع شکست های در مراحل اولیه، مانند ترک ها و تسمه های معیوب، کمک می کند. آلودگی و غبار ترک ها و نشتی های ریز را پنهان می کنند. اگر یک دارایی تمیز باشد، می توانیم عملکرد صحیح اجزای آن را ارزیابی کنیم، مانند نشتی، ساییدگی و لقی پیچ ها، که ممکن است نشانه ای از یک شکست قریب الوقوع باشند.

دارایی ها و محیط اطراف آنها را تمیز نگاه دارید. یک دارایی تمیز حس خوبی ایجاد کرده، ایمنی و روحیه کاری کارکنان را بهبود می دهد.

پ) روانکاری

روانکاری باعث کاهش سرعت فرسایش و گسیختگی می شود. روانکاری مناسب قطعات با نوع روانکار صحیح را کنترل کنید. همچنین مطمئن شوید که روغن در دوره های زمانی مناسب تعویض می شود. بیش از حد روانکاری نکنید؛ مقدار مناسب روانکار را استفاده کنید. می توان برای اطمینان از مقدار مناسب روانکار، از پمپ های [گریسکاری] آلتراسونیک استفاده نمود. از روش های ۵S+ یا ۶S استفاده کنید تا طرح روانکاری تهیه نمایید که تصاویر آن نشان دهنده همه نقاط روانکاری و نوع روانکار مورد استفاده باشد.

ت) رویه های عملیاتی

همه رویه های عملیاتی باید در محل کار در دسترس باشند. آیا این رویه ها به آسانی قابل فهم هستند؟ آیا اپراتورها می دانند که چگونه دارایی را خاموش کنند یا فرآیند قفل کردن/برچسب زدن (lockout/tag out) را در شرایط اضطراری برای تجهیز انجام دهند؟ آیا می دانند که کدام پارامترهای عملیاتی (فشار، دما، تنظیمات توقف/اخطار و غیره) را پایش کنند؟ مطمئن شوید که اپراتورها و سایر کارکنان پشتیبانی، درک درستی از پاسخ های این پرسش ها داشته باشند. تهیه نسخه چاپی لمینیت شده از دستورالعمل های عملیاتی و قرار دادن آنها در کنار دارایی ها هم روش خوبی است.

ث) رویه های نگهداشت

مطمئن شوید که آخرین ویرایش رویه های نگهداشت/تعمیر، در هنگام نیاز، در دسترس باشند. باید ابزار لازم در دسترس کارکنان نگهداشت باشد تا بتوانند کارشان را به درستی و اثربخش انجام دهند. داشتن رویه های مورد نیاز یک الزام ایزو هم هست.

هنگامی که یک دارایی آماده تعمیر است، باید همه امکانات شناسایی شده در طرح کار در محل دارایی آماده باشند تا کارکنان فنی بتوانند کارشان را به اثربخش ترین و کارآترین شکل ممکن انجام دهند. ابزار خاص باید در محل دارایی یا نزدیک آن نگاه داشته شده، با علامت های شناسایی مناسبی مشخص شوند.

روش خوب این است که رویه ها، نقشه ها، لیست قطعات، نقشه های کابل کشی، نمودارهای منطقی و غیره لمینیت شده، در کنار هر دارایی قرار داده شوند.

ج) شرایط عملیاتی

همه دارایی ها برای کار در شرایط مشخصی طراحی می شوند. کنترل کنید که این دارایی ها در محیط درستی کار می کنند و از آنها استفاده نامناسب نمی شود، یعنی بار بیش از حد به آنها وارد نشده، یا بصورت ناایمن بهره برداری نمی گردند. اگر در محیط عملیاتی طراحی کار نمی کنند (به عنوان نمونه در سرعتی خیلی بیشتر از سرعت کاربرد طبیعی شان استفاده می شوند)، احتیاط های ایمنی لازم را به عمل آورید و همه کارکنان مرتبط را با ریسک های موجود آشنا کنید.

چ) مهارت های نیروی کار

مطمئن شوید که نیروی کار، اپراتورها، کارکنان نگهداشت و نفرات پشتیبانی به خوبی آموزش دیده، مهارت مناسب مورد نیاز برای بهره برداری و نگهداری اثربخش دارایی را دارند. اگرچه ناآگاهی و نبود مهارت می تواند به آسانی با آموزش مناسب برطرف شود، ولی مدیریت کردن نگرش و طرز فکر افراد نسبت به شکست تا حدودی مشکل است. ایجاد فرهنگ مناسب تلاش و وقت زیادی می طلبد.

ح) مستندسازی تعمیر

مستندسازی تعمیر – آنچه که انجام دادیم، با بعضی جزئیات – برای انجام تحلیل اهمیت زیادی دارد. ما اغلب با داده های ثبت شده ای مانند “پمپ خراب شد – تعمیر شد” یا “فیبر و فنر تعویض شد” مواجه می شویم. اینگونه داده ها صرفا به نگهداری آمار شکست کمک می کند، نه به تحلیل شکست.

معمولا چالش اصلی این است که چگونه ورود داده ها را برای کارکنان فنی آسان کنیم. برای یک تحلیل قابلیت اطمینان خوب، باید داده های باکیفیت داشته باشیم، بدانیم که دارایی پیش و پس از شکست چگونه بود، چه کارهایی برای تعمیر انجام شد، چه قطعاتی استفاده شد، تعمیر چه مدت زمان برد و مانند اینها.

خ) طراحی برای قابلیت اطمینان و نگهداشت

اگر در حال اصلاح یا تعویض دارایی هستید، مطمئن شوید که اپراتورها و کارکنان نگهداشت در بازبینی طراحی دخیل بوده، بخشی از تیم بهبود باشند. دارایی باید با ویژگی های حداکثر قابلیت اطمینان و سادگی نگهداشت طراحی شود.


منبع:

Maintenance and Reliability Best Practices, Second Edition, Ramesh Gulati

دسته‌ها
قابلیت اطمینان مدیریت دارایی های فیزیکی

سه تکنیک برای بهینه سازی نگهداشت پیشگیرانه

به صورت ساده، نگهداشت پیشگیرانه (PM) فعالیتی است که در یک بازه زمانی مشخص، به منظور نگهداری یک دارایی، بدون توجه به شرایط فعلی آن انجام می شود. نگهداشت پیشگیرانه فعالیتی است که به درستی برنامه ریزی شده، مواد و لوازم مورد نیاز آن در دسترس بوده، نیروی کار مورد نیاز آن هم زمان بندی شده است.

دسته‌ها
قابلیت اطمینان

چگونه شماره ها و کدهای بیرینگ ها روی عمر کاری آنها تأثیر می گذارند

شاید نخستین باری که از یک کاتالوگ بیرینگ استفاده می کنید، گیج شوید. ممکن است تصور کنید که کاتالوگ با یک کد رمزآلود، شامل مجموعه ای از حروف و شماره ها، نوشته شده که برای کسانی که تا به حال بیرینگ انتخاب نکرده اند ناشناخته است. این مطلب به شما کمک می کند تا این کدها را رمزگشایی کرده، بیشترین اطلاعات ممکن را از شماره بیرینگ ها بدست آورید.

دسته‌ها
قابلیت اطمینان منابع انسانی

پنج عادت مهندسان قابلیت اطمینان عالی

تفاوت زیادی بین یک مهندس قابلیت اطمینان خوب و یک مهندس عالی وجود دارد. برای تبدیل شدن به یک مهندس قابلیت اطمینان عالی، علاوه بر اینکه باید بعضی عادت های بد را ترک کنید، لازم است که برای دستیابی به مجموعه ای از عادت های خوب هم تلاش نمایید. پیتر هورسبرگ در این نوشتار عادت های بد و خوب یک مهندس قابلیت اطمینان عالی را شرح می دهد. نهادینه کردن این عادت های خوب نیاز به تمرین و ممارست دارد.

دسته‌ها
تحلیل خرابی قابلیت اطمینان مدیریت دارایی های فیزیکی

استفاده از تحلیل ریاضی برای دمیدن روح تازه به برنامه نگهداشت

اگر می خواهید اثربخشی برنامه نگهداشت افزایش یابد، نمی توانید همان کارهایی را ادامه دهید که مثلا در ۲۰ سال گذشته انجام می شده است. باید بیاموزیم که چگونه کارآیی را افزایش داده، تصمیم های بهتری بگیریم. ما اغلب متوجه نیستیم که چه اندازه به افتادن در دام رفتار واکنشی و افزایش ریسک یک حادثه بزرگ نزدیک هستیم.

سازمان ها چگونه در مورد نگهداشت تصمیم سازی می کنند؟ بیشتر اوقات این تصمیم ها کاملا ذهنی گرفته می شوند. به عنوان نمونه، از کارکنان – مثلا پرسنل فنی نگهداشت – می پرسیم که به نظر آنها چکار باید بکنیم و آن کار را بدون آگاهی کامل از ریسک های آن آغاز می کنیم. در بهترین حالت، ما فقط براساس تجارب و آموخته های مان حدس هایی می زنیم. در این مطلب، تعدادی از روش های کمی برای بهبود برنامه نگهداشت معرفی می شوند.

دسته‌ها
آنالیز روغن

بررسی استاندارد ایزو در مورد تمیزی روانکارها

اصطلاح “افزایش تمیزی روغن روانکار” به چه مفهوم است؟ مقالات و کتاب های فراوانی در این مورد وجود دارند که چگونه افزایش تمیزی یک روغن در حال کار، عمر کاری قطعات و خود روانکار را افزایش می دهد. ولی پرسش اصلی این است که چگونه می توان سطح تمیزی روانکار را کنترل کرد و افزایش داد؟

دسته‌ها
مدیریت دارایی های فیزیکی

رهبر در سازمان نگهداشت

مهارت های مدیریتی در واحدهای نگهداشت اغلب مورد غفلت واقع می شوند. کارکنان نگهداشت عموما از طریق لمس “عصای سحرآمیز” تبدیل به رهبر می شوند. این عصا به شکل اسرارآمیزی عمل کرده، با سحر و جادو فردی را که هرگز پست سازمانی رهبری نداشته است به یک رهبر تبدیل می کند. این عصا فرد را بدون هیچگونه آموزش، آماده سازی، تعریف مسؤولیت و هدایتی به یک رهبر مبدل می کند. این عصا معمولا در ساعت پایانی آخرین روز کاری هفته استفاده شده، فرد را در ابتدای نخستین روز کاری هفته بعد به یک رهبر نگهداشت تبدیل می کند. این عصا بهترین ابزار نگهداشتی حال حاضر در بازار است!

دسته‌ها
مدیریت دارایی های فیزیکی

کار انباشته (Work Backlog) چیست؟

در دوران حاضر که کوچک‌سازی هدف بسیاری از مجموعه‌های صنعتی است، چیدمان کارکنان سازمان نگهداشت چقدر مناسب است؟ اگرچه سازمان‌ها در سالیان گذشته فرمول‌های متفاوتی برای جذب کارکنان را آزموده‌اند، ولی تنها راه موفق و ماندگار، جذب و چیدمان کارکنان واحد نگهداشت براساس مقدار کار انباشته (ناتمام) است. کار انباشته واحد نگهداشت مقدار کاری است که در حال حاضر نیاز است توسط واحد نگهداشت انجام شود. این مقدار کار با واحد ساعت اندازه‌گیری می‌شود.